در مقدمهی فصل تغذیهی بحث انسان، سبک زندگی، فناوری و سلامتی، اشاره کردیم که عناصر مغذی عمدهی تغذیهی ما، آب، قند، چربی، و پروتئین هستند. در این نوشتار قصد داریم در خصوص پروتئینها در تغذیه مختصری صحبت کنیم. بین دانشآموزان، و کسانی که از دید شیمیایی به بدن نگاه میکنند شوخیای معروف است که میگویند «هر کجا در بدن نفهمیدید چطور یک اتفاق افتاده، بگویید "یک آنزیم" این کار را کرده». حقیقت این است که بخش اعظم واکنشهایی که در بدنمان رخ میدهد توسط میلیاردها آنزیمی که تولید میشود تسهیل میشود. جدا از آنزیمها که "فعالیت"های بدن را انجام میدهند و از جنس پروتئین هستند، بخش زیادی از ساختمان بدنِ ما هم از پروتئین ساخته شده. عضلاتِ ما منبع مهمی از پروتئین هستند. (در مواردی که در بدن تجزیهی پروتئین داریم، تحلیل عضلانی جزء قابل توجهترین نتایج است) استخوانها، جزئی معدنی دارند که از بلورهای کلسیم به وجود آمده؛ اما این بلورها در داربستی از جنس پروتئین است که کنار هم قرار دارند. سیستم ایمنی، یکی از وابستهترین سیستمهای بدن به پروتئینها هستند و اکثر موادی که سیستم ایمنی برای مواجهه با عوامل خارجی تولید میکند از جنس پروتئین هستند. پروتئینها در بند بند بدنِ ما نقشهای مهمی را بر عهده دارند و کمبود یا نقص در آنها، اثرات مهمی بر عملکرد و اجزاء بدن ایفا میکند. همانطور که در مورد چربی

یه پسر ۱۴ ساله، تو لابی مجموعهای نشستهبود و منتظر بود که نوبتش بشه.گوشهی لابی یه قفسهی کتاب بود و پسر برای گذران وقت، سری به عناوین کتابهاش زد...۶ نظریهای که جهان را تغییر داد... اسم جالبی بود!کتاب رو برداشت و صفحاتش رو ورق زد... موقع رفتن، علیرغم سنش که باعث میشد مجاز به امانتگرفتن نباشه، خواهشهاش ثمر داد و متصدی اونجا بر خلاف قوانین اجازه داد اون کتاب رو امانت ببره.اون کتاب چند ماه همراه پسر بود و اونقدر اون رو خوندهبود که خط به خطش رو حفظ شدهبود.موقع تحویل، چند ده هزار تومن به خاطر دیرکرد جریمه شد اما چند ده ماه و چندین سال برای یادگیری و مطالعه انگیزه پیدا کردهبود.....وقتی همراه و همدم اون وقتهام چند روز پیش تو انقلاب دیدم، هیجانزده گفتم "میبخشید ۳ تا از این کتاب میخوام!"بگذار هر چقدر میخواهند متعجب نگاه کنند که "مگر ماست است که چندتا میخواهی".....میخواهم لذت داشتنش را با خیلیها سهیم شوم :)

احتمالاً از مقدمهی بحث انسان، سبک زندگی، فناوری و سلامتی به خاطر دارید که هدف این مجموعه نوشتارها دادن دستورالعملهایی برای سبک زندگی سالمتر نیست؛ بلکه قصد داریم اصول و مفاهیمی را بررسی کنیم تا هر کسی بتواند با توجه به شرایط زندگیش، سبک زندگی مخصوص خودش را مشخص کند. همان طور که سعید فعلهگری عزیز در مقدمهی بحث تغذیه (ما همان چیزی هستیم که میخوریم) یادآوری کرد، خصوصاً در بحث تغذیه این موضوع اهمیت ویژهای پیدا میکند. با مفهوم «تغذیهی سالم» میشود رژیمی بسیار کمهزینه، تا بسیار گرانقیمت را طراحی کرد. پیش از شروع، یادمان باشد که رژیم غذایی لزوماً به معنای رژیم لاغری یا امثال آن نیست. (+) رژیم به طور کلی مجموعهای از فعالیتهای منظم (معمولاً درمانی، تغذیهای و ورزشی) است که معمولاً برای درمان یا سلامتی طراحی میشوند. با این مقدمه، میتوانیم ارزش غذایی رژیممان را از سه نظر بررسی کنیم: سطح انرژی عناصر تغذیهای عمده* عناصر تغذیهای جزئی* سطح انرژی، پارامتری است که میزان مطلوبِ آن فرد به فرد متفاوت است. رژیم تغذیهایِ کمانرژیتر از میزان نیاز، مشکلات محسوسی در خصلتهایی مانند حوصلهداشتن یا فعالیتهای ذهنی به وجود میآورد. در موارد حادتر میتواند به بروز مشکل در عملکرد طبیعی بدن منجر شود. از طرف دیگر انرژی بیشتر از نیاز هم کمکم باعث افزایش وزن میشود (و چاقی یکی از مهمترین

اکثر ما، جز جایی که به تنهایی یا با خانوادهمان در آن مستقر هستیم، خانههای دیگری هم داریم. یا بهتر بگویم: مکانهایی هست که برای بسیاری از ما حکم خانه را دارد؛ در آن به شکلی زندگی میکنیم. برای من، کتابخانهی دانشگاه، کافه لمیز و دفتر یکی از اساتیدم از جملهی مکانهاییست که برایم حکم خانه را دارد. معتقدم این خانههای دوم و سوم و چهارم و nامِ ما، همانند خانهی به معنای عمومیمان به گردنمان حقوقی دارند. در خانهی خودمان، لباسهایمان را جابجا میکنیم، تمیزی و آرامش فضا برایمان اهمیت دارد. بیایید همه با هم ریا کنیم! تعدادی از مکانهایی که برایمان حکمِ خانه دارد را بگوییم و بنویسیم برای آن خانههایمان چه کردهایم.... ریاکاریِ من: برای کتابخانهی دانشگاه: معمولاً مسئولین طبقات، فراموش میکنند لیوانهای یکبار مصرف آبسردکنها را پر کنند. هر گاه آنها را خالی میبینم با همان حالت دوستانهای که با اکثرشان دارم، به ایشان یادآوری میکنم. زمانهایی که میبینم مایع دستشویی روی روشوییِ سرویسهای بهداشتی ریخته، آنها را با دستمال کاغذی تمیز میکنم. برای بالا و پایین رفتنهای در حد یکی دو طبقه از پله استفاده میکنم تا آسانسور به انبوهِ منتظران در همکف سریعتر برسد. حین گذر از بین میزهای سالنها، صندلیهایی که در مسیرم همینطور رها شده و ترک شدهاند را پشت میز مرتب میکنم. برای کافه لمیز: بع

بالاخره چه کنیم؟ چربی خوب است یا بد؟ بخوریم یا نخوریم؟ سکته میکنیم یا چه؟ در مقدمهی بخش تغذیهی بحثِ سبک زندگی، فناوری و سلامتی، اشاره کردهبودم که چربیها بخشی از عناصر عمدهی تغذیهای هستند. برای این که این نوشته کوتاه، کاربردی، و دور از اصطلاحات علمی غیر ضروری در مورد فواید و مضرات چربی در تغذیه باشد، ابتدا تعریف و دستهبندیای از چربیها را ببینیم: چربی چیست؟ جدا از تعریفها و ویژگیهای شیمیایی، چربیها مولکولهای درشتی در بدن هستند که دو نقش مهم ایفا میکنند: ذخیرهی انرژی نقش ساختاری و عملکردی (در مواد و واسطههای شیمیایی حیاتی و غشاهای سلولها) در مورد ساختار چربیها دو چیز اهمیت دارد: اول این که از آنجایی که چربیها در آب حل نمیشوند، در خون (که بیشتر خصلت آبی دارد) هم چربیها به حاملهایی نیاز دارند. در واقع مولکولهای بزرگی هستند که از کبد چربی را تحویل گرفته، در خون و مایعات بدن حمل میکنند، و به مراکز هدف میرسانند. دوم این که پیوندهای شیمیاییای که در چربیها وجود دارند، میتوانند به صورت اشباع (سیرشده) یا بلا اشباع (سیرنشده) باشند که سیرنشدهها دو فرم سیس و ترانس دارند. تفاوت این سه در تصویر زیر مشخص است: آنچه در مورد ساختار چربیها شاید مهم باشد این است که سیرنشدهها، خصوصاً سیسها، سیالیت بیشتری دارند. در مورد عناصر عمدهی تغذیهای، دو عامل کمیت و کیفیت ا

اکثراً از اثر کلمات بر مفهوم آگاهیم. بعید است در بین دوستانمان کسی باشد که بفرما و بنشین و بتمرگ را در یک شرایط استفاده کند و بگوید خب هممعنی هستند! واژگان بار معنایی دارند؛ هر کدامشان با توجه به سابقهی واژه یا گسترهی استفادهشدن مفهوم خاصی را به ذهن مخاطب میآورد. کافیست یک بار در کشوری انگلیسی